2 - شرابهاى بهشتى ! در آيات مختلف قرآن مجيد ، توصيفهاى زيادى از شرابهاى بهشتى شده است ، كه بررسى آنها نشان مىدهد ، نوشندگان آنها در چنان لذت روحانى فرو مىروند كه با هيچ بيانى قابل توصيف نيست . در يك جا آن را به عنوان « شراب طهور » توصيف مىكند « وَسَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً » ( دهر - 21 ) . و در جاى ديگر تاكيد مىكند كه اين شراب زلال و بىغش و لذت بخش نه دردسر مىآفريند ، و نه مستى مىآورد و نه فساد عقل ، « يُطافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ بَيْضاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ لا فِيها غَوْلٌ وَلا هُمْ عَنْها يُنْزَفُونَ » ( صافات - 45 تا 47 ) . در يك جا مىفرمايد : از جامى مىنوشند كه با « كافور » آميخته شده ( خنك و آرام كننده است ) « يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً » ( دهر - 5 ) . و در جاى ديگر مىافزايد : از جامى به آنها مىنوشانند كه آميخته با « زنجبيل » است ، ( گرم كننده و نشاط آفرين ) « وَيُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا » ( دهر - 17 ) . در آيات مورد بحث نيز خوانديم : جامهايى لبالب و زلال و دمادم دارند « * ( وَكَأْساً دِهاقاً ) * » . و از همه مهمتر اينكه « ساقى » اين بزم روحانى ، خدا است ! ! از دست قدرت او و از بساط لطف و مرحمتش بر مىگيرند و مىنوشند و مست جذبه عشق و معرفت او مىشوند وَسَقاهُمْ رَبُّهُمْ . . . ( دهر - 21 ) . خداوندا به ما هم از آن شراب طهور مرحمت كن .